‘Beer Brom leeft een lui leventje in het bos. Hij houdt van lekker eten, is een beetje lui en soms een beetje dom, maar heeft gelukkig een slim vriendje: het vogeltje Kierewiet. Als Brom en Kierewiet op zoek gaan naar de kikkerprinses, die door een heks is weggetoverd, beleven ze veel spannende avonturen met allerlei verschillende dieren…’ Hoeveel keer mama en vake uit “365 Berenavonturen” heeft voorgelezen kan ik me niet meer herinneren. Het feit dat ik steeds nóg eentje wou vooraleer ik ging slapen, wel.

 

Voorlezen was altijd leuker dan zelf een boek te nemen en te beginnen lezen, zeker wanneer er geen geweldige prenten bij staan. Daarom ben ik geen fervente lezer, omdat het me niet lang genoeg kan boeien. Er zijn maar enkele boeken die ik als een gek heb verslonden, dat zijn de boeken van Aspe.

 

Als kind had ik één favoriet boek, zeker 5 maal gelezen geloof ik. “Nina’s Neusje”, prachtig vond ik het. Het ligt al jaren in mijn nachtkastje, als boegbeeld voor mijn ‘leescapaciteiten’ in mijn kindertijd.

 

Dezer dagen is er geen boek dat mij slapeloze nachten, ontroerende momenten of spanning ten top kan bieden. Maar tegenwoordig ben ik wel fan van Engelse muziekmagazines. Zoals Q magazine of NME bijvoorbeeld. Misschien door mijn passie voor muziek? Of door de luiheid een boek uit te kiezen en deftig te lezen?